February, 2011


28
Feb 11

Jean Thomassen: kanttekeningen bij de Holocaust

Het nieuwste boek van Jean Thomassen, Kanttekeningen bij de Holocaust, werd afgelopen zaterdag zeer groot en heel positief gerecenseerd in de column van Prof. Smalhout in De Telegraaf.

De geschiedenis van de Holocaust is goed gedocumenteerd. Anderzijds vond veel van het nazi-programma in het diepste geheim plaats. Het gevolg is dat veel zaken toch nog onduidelijk zijn of ronduit anders waren dan we tot nu toe dachten. Jean Thomassen, bekend van ander baanbrekend werk binnen Aspekt, snijdt een groot aantal vraagstukken aan met betrekking tot de Holocaust. Hij komt tot enkele opzienbarende conclusies. Een ervan is dat het aantal slachtoffers van deze massamoord aanzienlijk groter was dan men tot nu tot dacht, en dat er hele groepen slachtoffers min of meer vergeten zijn.

Jean Thomassen (1949) is zoon van een voormalig concentratiekampgevangene. Hij werd in 2010 geridderd in de Orde van Oranje Nassau voor zijn bijdragen aan de Nederlandse cultuur.


23
Feb 11

Actueel: Het bloed der aarde

Gé Boorman, auteur van ‘Het bloed der aarde’ onderzocht de corruptie aan het Marokkaanse hof en de banden van de koning met de olieindustrie.

Een enorm olie- en gasveld in Marokko, een geheimzinnige opsporingstechniek om de beste velden te ontdekken en een Amerikaanse ondernemer met de droom om oliesjeik te worden vormen het uitgangspunt van dit boek. Het verhaal begint veelbelovend, maar al snel doemen donkere wolken op. Toezeggingen en bemiddelingen door het Marokkaanse koningshuis pakken anders uit en nieuwe investeerders uit Saoedi-Arabië blijken mannen met extremistische banden te zijn. De schaduw van 9/11 is plotseling daar, en de droom verandert langzaam in een nachtmerrie.

De auteur, een petroleum-geoloog, heeft zijn leven lang in de opsporing en winning van aardolie en -gas gewerkt. Zes jaar geleden benaderde hij de Texaanse eigenaar van een olie- en gasveld in Marokko om de mogelijkheid van deelname door zijn bedrijf te bespreken. Het werd het begin van een even interessante als huiveringwekkende inkijk in de wereld van het zwarte bloed der aarde.

ISBN: 978-90-5911-898-0

 


14
Feb 11

Kees Brusse

Kon het jaar nog drukker starten dan in 2011? Ik denk het eigenlijk van niet. We hollen van titel naar titel, maar leuk is het allemaal wel. Er komt een hele bijzondere gebeurtenis aan, de presentatie van het boek van Kees Brusse,  Herinneringen, ovatie aan het leven.

Een hele generatie televisiekijkers is opgegroeid met Kees Brusse en heeft genoten van de vele onvergetelijke series waarin hij het middelpunt vormde. Hoog tijd dan ook voor zijn ‘Herinneringen, ovatie aan het leven’, waarin al zijn acteursprestaties de revue passeren.

Kees Brusse trekt, op 86 jarige leeftijd, nog eenmaal de stoute schoenen aan en komt vanuit Australië naar Nederland om op dinsdag 8 maart aanstaande het eerste exemplaar van Herinneringen, ovatie aan het leven  in ontvangst te nemen! De overhandiging zal plaatsvinden in Hilversum, bij het instituut voor Beeld en Geluid. U bent van harte welkom om deze bijeenkomst bij te wonen.

Na een turbulent leven vol radio, televisie, film, toneel en liefde is Kees Brusse via vele omwegen in Australië gaan wonen, maar hij heeft vaak heimwee naar het land waar hij beroemd is geworden: Nederland. Tussen die twee werelden kijkt hij nu terug op dat leven, waarin hij telkens ‘iemand anders’ was. Zijn herinneringen aan zijn inspirerende en turbulente leven vertrouwde hij toe aan zijn goede vriend Henk van der Horst, die hem hielp bij de totstandkoming van het boek.

Het zal voor de vele tijdgenoten van Kees Brusse een feest van herkenning zijn: alle grote televisieproducties waarin hij schitterde komen ruimschoots aan bod, zoals Pension Hommeles (1957-1959), Maigret (1964-1967) en natuurlijk ‘Mensen zoals jij en ik’ (1981-1985), waarmee hij de Gouden Televisier ring won. Ook zijn films, waaronder Dakota en Blue Movie (Wim Verstappen, 1971), ’Een pak slaag’ met Paul Steenbergen (Bert Haanstra, 1979), ‘Vroeger kon je lachen’, een film rond Simon Carmiggelt, (Bert Haanstra, 1983), en natuurlijk ‘Dokter Pulver zaait papavers, (Bert Haanstra, 1975), komen ruimschoots ter sprake.