August, 2015


4
Aug 15

Buwalda per scherm

 

 

Dat was leuk – Zomergasten met Peter Buwalda. Een lijn, zonder al te geforceerde bruggetjes, korte fragmenten (fijn) en die jongensachtige, bijna verontschuldigende lach. En een keer geen Bach…maar Beethoven. De Stones zal ik h’m maar vergeven, die horen er gewoon bij. Zijn pleidooi voor een monument voor de vrolijkheid die muziek ons brengt is volledig terecht.

Zo kabbelde de zondagavond weg. Ondertussen zat ik met een paar boeken op de bank, die echter onaangeroerd bleven. Het scherm had hier gewonnen, hoewel het pleidooi van Buwalda juist andersom was. We zijn er teveel van in de ban, op tv, computer en de telefoon. Het viel me vandaag nog op bij de sportschool. Tussen iedere tien kilo die opgetild wordt, volgt de blik op de telefoon. Daar ligt het snelle geluk (en ongeluk) voor het grijpen. Ik bestudeer de gezichten na de gelezen berichten. Een roman op zichzelf.